جشنواره Qingming، همچنین به عنوان جشنواره گردش، جشنواره Xingqing، جشنواره مارس و فستیوال پرستش اجداد نیز شناخته می شود، در تقاطع اواسط بهار و اواخر بهار برگزار می شود. جشنواره Qingming از باور اجداد باستانی و آیین ها و آداب و رسوم جشنواره بهار نشات گرفته است. هم معنای طبیعی و هم معنای انسانی دارد. این نه تنها یک اصطلاح طبیعی خورشیدی است، بلکه یک جشنواره سنتی است. جارو کردن مقبره و پرستش اجداد و گردش دو موضوع آیینی اصلی جشنواره Qingming هستند. این دو موضوع آیینی سنتی از زمان های قدیم در چین منتقل شده اند و هرگز متوقف نشده اند.
جشنواره Qingming جشنواره باستانی ملت چین است. این نه تنها یک جشن بزرگ برای بازدید از مقبره و پرستش نیاکان است، بلکه یک جشن شاد برای مردم برای نزدیک شدن به طبیعت، گردش و لذت بردن از لذت بهار است. انگشت دب B (یا طول جغرافیایی زرد خورشید تا 15 درجه) اصطلاح خورشیدی جشنواره Qingming است که در حدود 5 آوریل تقویم میلادی است. در این زمان از سال، سرزندگی شدید است و یین چی در حال کاهش است. همه چیز 'قدیمی را استفراغ می کند و جدید را جذب می کند'. زمین تصویر بهار و جینگ مینگ را ارائه می دهد. زمان خوبی برای گردش جوانان و قربانی کردن مقبره در حومه شهر است. دوره پرستش اجداد Qingming بسیار طولانی است. دو نوع بیان وجود دارد: قبل و بعد از 10 روز، 8 روز و قبل و 10 روز، که همه آنها متعلق به دوره پرستش اجداد کینگ مینگ در 20 روز گذشته است.
جشنواره Qingming یک جشنواره سنتی اصلی جشنواره بهار است. جارو کردن مقبره و یادآوری اجداد یکی از سنت های خوب ملت چین از زمان های قدیم است. نه تنها موجب پیشبرد فرزندسالاری و محبت خانوادگی و بیداری خاطره مشترک خانواده می شود، بلکه موجب ارتقای انسجام و هویت اعضای خانواده و حتی ملت می شود. جشنواره Qingming ترکیبی از اصطلاحات طبیعی خورشیدی و آداب و رسوم انسانی است. این به طور کامل تجسم اجداد چینی برای هماهنگی 'آسمان، زمین و انسان'، و توجه به ایده انطباق با قوانین طبیعی است.
جشنواره Qingming همراه با جشنواره بهار، جشنواره قایق اژدها و جشنواره نیمه پاییز، به عنوان چهار جشنواره سنتی در چین شناخته می شود. علاوه بر چین، برخی کشورها و مناطق در جهان مانند ویتنام، کره جنوبی، مالزی، سنگاپور و غیره نیز وجود دارند. در 20 می 2006، جشنواره چینگ مینگ اعلام شده توسط وزارت فرهنگ جمهوری خلق چین توسط شورای دولتی تصویب شد تا در اولین دسته از فهرست میراث فرهنگی ناملموس ملی قرار گیرد.
